tag:blogger.com,1999:blog-12422075449586110712012-02-16T07:35:05.805-08:00--------------ಕಟ್ಟಿಟ್ಟ ನೆನಪುಗಳ ಜಾತ್ರೆ!!!!!Tejaswihttp://www.blogger.com/profile/05425001320498359416noreply@blogger.comBlogger41100tag:blogger.com,1999:blog-1242207544958611071.post-59377503115471866302007-10-16T02:22:00.000-07:002007-10-16T02:24:51.211-07:00ನೆನಪಿದೆಯಾ..?? ನಮ್ಮ ಮನೇ ಮುಂದೇನೇ ನಿನ್ಮನೆ ಇತ್ತು. ಬೆಳಗಿನ ಕಿರಣ ನೊಡೊ ಮೊದ್ಲು<br />ನಿನ್ನ ನೊಡೊ ನನ್ನಾಸೆ ನನ್ಗಷ್ಠೆ ಅಲ್ದೇ ನಿನ್ಗೂ ಇತ್ತು. ಹೂವು ಹರಿಯೋ ಸೋಗುಹಾಕಿ, ಕೈಲಿ<br />ಹೊಪಾತ್ರೆ ಹಿಡ್ದು ಈ (ಸೋ)ಮಾರಿ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಕಾದ ದಿನಗಳ್ನೆಲ್ಲಾ ಮರ್ತ್ಬಿಟ್ಯಾ. ನಾನೊ ಫುಲ್ ಡೀಸೆಂಟ್ <br />ಹುಡ್ಗನ್ ತರ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಮೊದ್ಲೆ ಎದ್ದು, ಮುಖ ತೊಳ್ದು, ಪುಸ್ತಕ ಹಿಡ್ದು ಮಹಡಿ ಮೇಲೆ ಹತ್ಬಿಡ್ತಿದ್ದೆ.<br />ಒಂದಿನ ಸುಧಾನೋ, ತರಂಗಾನೋ ಹಿಡ್ದು ಮನೆಯವರೆಲ್ಲರ ಮುಂದೆ ತಮಾಷೆ ಚೆಂಡಾಗಿದ್ದೆ.<br />ಪಾಪ ನಿಮ್ಮಪ್ಪ, ಎರಡು ಎಕ್ಸ್‌ಟ್ರಾ ಕಣ್ಣು ಹಾಕ್ಕೊಂಡು , ಒಂದ್ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಾಫೀ, ಇನ್ನೊಂದ್ ಕೈಲಿ<br />ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭ ಹಿಡ್ಕೊಂಡು , ತಾನು ಹಿಡಿದ ಕಳ್ಳನ ವಿಷ್ಯ ಬಂತೋ ಇಲ್ವೋ ಅಂತಾ ನೋಡೋದ್ರಲ್ಲೇ <br />ಕಳೆದೊಗಿರ್ತಾ ಇದ್ರು. ಎದುರೇ ನಡೀತಿದ್ದ ಹೃದಯ ಗಳ್ಳರ ಲೂಟಿ-ದರೊಡೆ ಗೊತ್ತೇ ಆಗ್ತಿರ್ಲಿಲ್ವಲ್ಲಾ..!!!!<br /> ನಿನ್ನಜ್ಜಿ ಎಡವಟ್ಟಾಗಿದ್ದೇ ಇನ್ನೊಂದ್ ದಿವ್ಸ. ತೀರಾ ಅಷ್ಟೊಂದು ಅಸೇನಾ ನನ್ನ ನೋಡೋಕೆ. ಹೂವು<br />ಹರಿಯೋಕೆ ಹೂವು ಪಾತ್ರೇನೇ ಮರಿಯೋದೇ..? ಕಿತ್ತ ಹೂವ್ಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಕೈಲಿರೋ ಪಾತ್ರೆಗೇ<br />ಹಾಕ್ತಾ ಇದೀನಿ ಅನ್ಕೊಂಡು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಹಾಕ್ತಾ ಇದ್ದೆ. ನನ್ಗೂ ಗೊತ್ತಾಗಿರ್‌ಲಿಲ್ಲ , ತುಂಬಾ ಹೊತ್ತು<br />ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ಮಾತು ನಡೀತಾಇತ್ತು. ನೆಲಕ್ಕೆ ಹಾಕಿದ್ ಹೂವ್ ನೋಡಿ ನಿಮ್ಮಪ್ಪ ನಿನ್ ಹಿಂದೇನೇ ಬಂದು ನಿಂತಿದ್ರು.<br />ನಂದೋ , ನಿನ್ನ ನೊಡ್ಲಾ.... ನಿಮ್ಮಪ್ಪನ್ನಾ... ಅನ್ನೋ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ. ನಿಂಗೆ ಹೇಳಕ್ಕೂ ಆಗ್ದೇ ಬೀಡಕ್ಕೂ ಆಗ್ದೇ<br />ಆ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವದಲ್ಲೇ ಬೆವತುಹೋಗಿದ್ದೆ. ಪ್ರತೀ ದಿನ ದೇವ್ರ ತಲೆ ಮೇಲೆ ಹೂವು ತಪ್ಪಿದ್ರೂ ನಮ್ಮೀ ಆಟ <br />ತಪ್ತಿರ್ಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ರೆ ಅದಾದ ಎರಡು ದಿವಸ ಹಂಗೆ ನೋಡಕ್ಕೆ ಆಗ್ಲೇ ಇಲ್ಲ ಅಲ್ವಾ.... <br /> ನಿನ್ನ ಹೃದಯದ ತಳಮಳ ನಂಗೆ ಮುಟ್ಟಿತ್ತು. ಅರ್ಧ ರಾತ್ರೀಲೆ ನಿಮ್ಮನೇ ಕಿಟಕಿ ಹತ್ರ ಬಂದು ಮಲ್ಗಿರೊ<br />ನಿನ್ನ ಮಂದ ಬೆಳಕಲ್ಲೆ ನೋಡ್ಕೊಂಡು ಹೋಗ್ತಾ ಇರೋದು ನಿನಗೊತ್ತಾಗಿತ್ತು. ಆಗ್ಲೇ ಎದ್ದು ಹೊರಬಂದ ನೀನು<br />"ದೀಪು , ನಮ್ಮಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನ ಸಹವಾಸ ಸಾಕಾಗಿದೆ, ಎಲ್ಲಾದ್ರೂ ತುಂಬಾ ದೂರ ನಾವಿಬ್ರೇ ಹೊಗ್ಬಿಡೊಣ" ಅಂದಿದ್ದೆ.<br />ಕೆಲವು ಸರಿ ಎದ್ರಿಗೆ ನಿಂತು ಮಾತಾಡಲು ಹೆದರಿ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದ ಆ ನಿನ್ನ ತುಟಿಗಳಿಂದ ಬಂದ ಮಾತು ಚಣಕಾಲ<br />ದ0ಗು ಬಡಿಸಿತ್ತು. "ಒಂದು ವಾರದ ವರೆಗೂ ಬೇಡ" ಎಂದಷ್ಟೆ ಹೇಳಿದ್ದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ದುಡ್ಡು-ಕಾಸು ಗಳಿಸಿ ಕೂಡ<br />ಇಟ್ಟಿದ್ದೆ.<br /> ನಿನ್ನಾಸೆಗಳೇ ಹಾಗೆ ,ಅದಾದ ಮರುದಿನವೇ ಸಂಜೆ ನೀನು ಸಿಕ್ಕಿದ್ದೆ. ಆಸೆ ಇಂದ ನೋಡಿದ ನನಗೆ<br />ಬೇಡ ಎಂದು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ "ಹಚ್ಚನೆ ಹಸಿರಿನ ಹುಲ್ಗಾವಲಲಿ ಬೆಚ್ಚನೆ ಸೇರ್ಬೇಕು...ತಂಪನೆ ತೀಡುವ ತಂಗಾಳಿಯಲಿ<br />ಬೆಂಕಿಯ ಹಚ್ಚಿದ ಹಾಗಿರ್ಬೇಕು ನಮ್ಮೊದಲ ಮಿಲನ" ಅಂತಾ ಹೇಳಿದ್ದೆ...ಕ್ಷಣ ಕಾಲ ತಿಳಿಯದೇ ಪೆದ್ಡು-ಪೆದ್ದಾಗಿ ನೊಡುತ್ತಿದ್ದರೆ,<br />ಬರಸೆಳೆದು ಬಿಗಿದಪ್ಪಿ ಮುತ್ತಿಕ್ಕಿ ಓಡಿಹೊಗಿದ್ದೆ. ಆ ನಿನ್ನ ಸಿಹಿ ಮುತ್ತಿನ ಮತ್ತಿಳಿಯುವುದರೊಳಗೆ ಬರಸಿಡಿಲೊಂದು ಬಡಿದಿತ್ತು. ನೀನು ತುಂಬಾನೇ ದೂರ ಹೊಗ್ಬಿಟ್ಟೆ ಅಂತ. ನೀನು ಹೋದ ದೂರ ಅದೆಷ್ಠೊe , ಹೋದೆ... ಹೋಗಿ ಬರಲೇ ಇಲ್ಲ.....<br /><br /> !ನೆನಪು... !!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1242207544958611071-5937750311547186630?l=tejaswi-m.blogspot.com' alt='' /></div>Tejaswihttp://www.blogger.com/profile/05425001320498359416noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1242207544958611071.post-26879565834213395872007-10-11T08:47:00.000-07:002007-10-11T08:55:03.751-07:00"ಅವ್ವಾ, ಅವ್ವಾ...ಸ್ವಾಮೇರು ಹುಲಿ ಎಡವಿದಾರಂತ" ಅರೆ ಮುಚ್ಚಿದ ಮುಂಬಾಗಿಲ ಬಡಿಯುತ್ತ ಹೆದರಿದ ದನಿಯಲ್ಲಿ <br />ರಂಗ ಕೂಗುತಿದ್ದ. ಮನೆಗೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ಕಸಮುಸುರೆ ಒರಸಿ , ಮನೆದೇವರು ಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನ ನಿಗೆ ದೀಪ ಹಚ್ಚಿ <br />ತಲೆ ಬಾಗಿ ನಿಂತ ತಲೆ ಮೇಲೆ ಸೂರೇ ಕಳಚಿಬಿದ್ದ ಅನುಭವ. "ಕಾಪಾಡಪ್ಪ ಮಲ್ಲಯ್ಯ" ಎನ್ನುತ್ತಾ ಅವಸರವಸರವಾಗಿ<br />ಹೊರಬಂದು " ಎಲ್ಲಂತೆ, ಯಾವಾಗ" ಎಂದೆ. <br />"ಕೂರ್ಲಿ ಕಾನೊಳಗoತೆ ಅವ್ವ, ದನಕಾಯೋ ರಾಮಣ್ಣ ಹೇಳ್ದ" <br />"ಅವ್ನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ನ ?"<br />"ಹಾ...., ಅವ್ನು ದನ ಹೊಡ್ಕೊಂಡ್ ಬರ್ತಾ ಇದ್ನಂತೆ, ಅವ ಹೇಳಿದ್ರು ಕೇಳ್ದೆ ,ಸ್ವಾಮೇರು ಕೂರ್ಲಿ ಕಾನೊಳಗ ಹೋದ್ರಂತೆ.<br />ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತನಲ್ಲೇ ಹುಲಿ ಗರ್ಜಿಸಿದ್ದು ಅವ್ನಿಗೆ ಕೇಳ್ಸ್ ತಂತೆ"<br />ತದಮಾಡದೆ ಬಾಗಿಲು ಜಡಿದು ಗಟನೆಯ ಜಾಡು ಹಿಡಿಯಲು ಕಾಡಿಗೆ ಹೊರಟುನಿಂತೆ. ಮನೆಯ ಜ0ತಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದ್ದ ಲಾಟೀನನ್ನು<br />ದೊಣ್ಣೆಗೆ ಸಿಗಿಸಿ ಭುಜದಮೇಲೆ ಏರಿಸಿಕೊಂಡು ರಂಗನೂ ತಯಾರಾದ. ಪಡುವಣ ದಿಕ್ಕಲಿ ಕಮಣಿ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚುವ ಸಮಯ.<br />ದಿನವೆಲ್ಲ ಮೇದು ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುತಿದ್ದ ದನಕರುಗಳು ಗೊಧೊಳಿ ಎಬ್ಬಿಸಿದ್ದವು. ಕೂರ್ಲಿ ಕಾನು ಸುಮಾರು ನಾಲ್ಕು ಮೈಲಿ<br />ದಾರಿ , ಅದಕ್ಕಿದ್ದ ಕಾಡಿನ ಕಿಕ್ಕಿರಿದ ದುರ್ಗಮ ಮಾರ್ಗ, ಭಯಾನಕ ವಾಗಿ ಬೆಳೆದುನಿಂತ ಕಾನು, ಗೂಡಿಗೆ ತಿರುಗಿದ್ದ ಬಾನಾಡಿಗಳ<br />ಉಲಿತ, ಜೇಂಕರಿಸಲು ಶುರುವಿಕ್ಕಿದ ಕೀಟ ,ಮನದಲ್ಲಿದ್ದ ದುಗುಡವನ್ನು ಇಮ್ಮಡಿ ಗೊಳಿಸಿದ್ದವು. <br /> "ಹೇಳಿದ್ರೆ ಕೇಳಲ್ಲ ಸ್ವಾಮೇರು, ಮೊನ್ನೆನೇ ಹೇಳೇನಿ ಹುಲಿ ಕಂಡೂದ್ವು ಅಂತ ನಂಗೆ ಬಯ್ದುದ್ರು 'ನಂಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಹುಲಿ ಎನ್ಲೆ ಅದು' ಅಂತ"<br />ದೊಣ್ಣೆಯನ್ನು ಎಡಭುಜದಮೇಲೆ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ರಂಗ ಮಾತು ಮುಂದುವರೆಸಿದ್ದ " ನೋಡ ಅವ್ವಾ , ನೀನಾರು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಳ್ ಬಾರ್ದೇ<br />ಅವ್ರಿಗೆ, ಚಕ್ಕಡಿ ಅಲ್ಲೇ ಹೊಡ್ಕಂಡ್ ಬರ್ಬೇಕು ಅನ್ನೋದಾದ್ರೂ ಎನಿತ್ತು? ತನಗುಂದದ ಕಾನೊಳಗೆ ಬಂದಿದ್ರೆ ಇದೆಲ್ಲ ಆಗ್ತಾನೇ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ".<br /> ನಡೆದಿರಬಹುದಾದ ದುರ್ಗಟನೆ ಬಗ್ಗೆ ಇದ್ದ ಚಿಂತೆಇಂದ ಅವನ ಮಾತಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸದಾದೆ. ಎರಡು ಮೈಲಿ ನಡೆಯುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಲೆಲ್ಲ ಕತ್ತಲಾವರಿಸಿ<br />ರಂಗ ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಲಾಟೀನು ದಾರಿ ದೀಪವಾಗಿತ್ತು. ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಬರಬಹುದಾದ ಕಾಡು ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಹೆದರಿಸಲು ಕೂಗುತ್ತಾ ರಂಗ ಮುನ್ನೆಡೆದಿದ್ದ.<br />ಸುಮಾರು ಆರ್ದ ಮೈಲಿ ಸಾಗುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ದೂರದಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಎತ್ತಿನ ಗೆಜ್ಜೆಯ ನಾದ. " ಆವ್ವಾ, ನಮ್ಮೆತ್ತಿನ ಗೆಜ್ಜಿ ಅದು, ಸ್ವಾಮೇರು ಇಲ್ಲೇ <br />ಎಲ್ಲೋ ಬರ್ತಾ ಅವ್ರೆ" ಹರ್ಷದಿಂದ ರಂಗ ಹೇಳಿದ. ತೀಕ್ಷಣವಾಗಿ ಕೆಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಗೆಜ್ಜೆಯ ನಾದ ಜೋರಾಗಿ ಕೇಳಹತ್ತಿತು. <br />ಅದೇ ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಅವರು ರಂಗನ ಕೂಗು ಕೇಳಿ "ಲೇ ಯಾರೋ ಅದು ..?" ಎಂದರು.<br />"ಸಾಮಿ , ನಾನ್ ರಂಗ, ಆ ದನಕಾಯೋ ರಾಮಣ್ಣ ನೀವು ಹುಲಿ ಎಡ್‍ವೀರಿ ಅಂತ ಊರ್ತೂಂಬಾ ಹಬ್ಸಾನೆ, ಅದ್ಕೆ ನಾನು ಅವ್ವ ಬಂದ್ವಿ"<br />" ತೋ , ಹುಚ್ಛ್ ಸೂಳೆಮಗ, ಅವ ಹೇಳಿದ್ ಹುಲಿರಾಯನ್ ನೋಡ್ ಬಾ ಹೆಂಗ್ ಮಲ್ ಗ್ಯಾನೆ ಚಕ್ಕಡಿಯಾಗ"<br />" ಆಆಆಆಆಆ..... .ಅದೇ ಹುಲಿನಾ....??, " ಕಕ್ಕಾಬಿಕ್ಕಿಯಾದ ರಂಗ ಚಕ್ಕಡಿ ಹತ್ರ ಹೋದ.<br />"ಲೇ ನೀನ್ಯಾಕೆ , ಬಂದೆ, ನಿಂಗಾದ್ರೂ ಗೊತ್ತಾಗಲ್ವಾ ರಂಗ, ಅವಲ್‌ನ್ಯಾಕೆ ಕರ್ಕೊಂಡ್ ಬಂದೆ ಈ ಕಾನೊಳಗ"<br />"ಇಲ್ಲ ಯಜಮಾನ್ರೆ, ಅವ್ರೆ ಬರ್ತೀನಿ ಅಂತ ಬಂದ್ರು, ನಾ ಹೇಳಿದ್ರ ಕೆಳ್ಲಿಲ್ಲ" ಎನ್ನುತ್ತಾ ತನ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಲಾತೀನು ಬೆಳಕಲ್ಲಿ ಚಕ್ಕಡಿ ಚಕ್ಕಡಿಯಳಗಿದ್ದ<br />ದೈತ್ಯ ಗಾತ್ರದ ಆ ವ್ಯಾಘ್ರವನ್ನು ನೋಡಿ ಮೂಕವಿಸ್ಮಿತನಾಗಿ ಹೋದ.<br />ಚಕ್ಕಡಿಯ ಒಂದು ಕಡೆಇಂದ ಇನ್ನೋದು ಕಡೆವರೆಗೂ ನೀಳವಾಗಿ ಮಲಗಿದ್ದ ಆ ಪ್ರಾಣಿ, ಉಸಿರಿಲ್ಲದಿದ್ದರು ಹೆದರಿಸುವಂತಿತ್ತು.<br />ಪತಿಯ ಬಗ್ಗನ ಬೇಟೆ ಹೆಮ್ಮೆ ತಂದಿತ್ತು, ಆದರೂ ನಡೆಯಬಹುದಾಗಿದ್ದ ದುರ್ಗಟನೆ ಮನದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ<br />ಕುಕ್ಖುತ್ತಿತ್ತು. ಬಾಯ್ತೆರೆದು ಕಣ್ಬಿರಿದು ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಮಲಗಿದ್ದ ಹುಲಿಯ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಲು ದೈರ್ಯ ಸಾಲಲಿಲ್ಲ.<br />"ನಿಮ್ಗೆನಾದ್ರು ಬುದ್ಡಿ-ಗಿದ್ದಿ ಐತಾ.., ಆ ಕಾನಾಗ ಹುಲಿ ಆದವು ಅಂತ ಗೊತ್ತಿದ್ರು ಅಲ್ಯಾಕೆ ಹೊದ್ರಿ..?ಏನಾದ್ರೂ <br />ಹೆಚ್ಚು ಕಮ್ಮಿ ಆಗಿದ್ರೆ ಗತಿ ಏನು..?"ಎನ್ನಲು " ಲೇ ಹುಚ್ಚಿ, ಈ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯ ಇರೋವಾರ್ಗೂ ನಂಗೆನು ಚಿಂತಿಲ್ಲ" <br />ಚಕ್ಕಡಿಯ ಒಂದು ಬದಿಗಿದ್ದ ಬಂದೂಕಿನೆಡೆ ಕೈ ತೋರಿಸಿ ಮಾತುಮುಂದುವರೆಸಿದ ಪತಿರಾಯ " ನಡಿ, ಹತ್ತು <br />ಚಕ್ಕಡಿನ, ಹೊತ್ತಾತು ಹೋಗನ" ಎಂದ. ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಚಕ್ಕಡಿ ಏರಿ ಇದ್ದ ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತೆ. ಹುಲಿಯ ಆ<br />ಜಿಡ್ಡು ವಾಸನೆ ಹೇಸಿಗೆ ಮೂಡಿಸಿತ್ತು. ಅದೇ ವಾಸನೆಗೆ ಎತ್ತುಗಳು ನಿಂತಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಪತಿರಾಯ ಚಕ್ಕಡಿ<br />ಮುನ್ನಡೆಸಿದ.ಚಕ್ಕಡಿಯ ಕಂಬಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ರಂಗ ಕೈಲಿದ್ದ ದೊಣ್ಣೆ ಇಂದ ಮಲಗಿದ್ದ ಮೃಗವನ್ನು ಹೊರಳಾಡಿಸಿ<br /> ಅದರ ಅಂಗಾಗ ನೋಡುತ್ತಾ "ಇದೆಲ್ಲ, ಹೆಂಗಾತು , ಏನೇನಾತು" ಎಂದ."ನೊಡ್ಲೇ, ನಾನು ತನಗುಂದದ ಕಾನೊಳಗೇ ಬರ್ಬೇಕು ಅನ್ಕೊನ್ಡಿದ್ದೆ , ಹೊತ್ತು ಮೀರಿ ಹೋತು.<br />ಅದಕ ಕೂರ್ಲಿ ಕಾನೊಳಗ ಬಂದೆ. ಎಲ್ಲಾನೂ ಸರಿನೇ ಇತ್ತು. ಆ ಗೌಡ್ರ ಗದ್ಡಿಹತ್ರ ಇರೋ ತೊರೆ<br />ದಾಟವರ್ಗೂ. ನೀ ಹೆಳ್ದ್ಯಲ್ಲ ದನಕಾಯೋ ರಾಮಣ್ಣ ಅಲ್ಲೇ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು. ಬ್ಯಾಡ ಸ್ವಾಮಿ ಹುಲಿ ಬಾಂದತಂತೆ<br />ಈ ಕಾನೊಳಗ ಅಂತ ಹೇಳಿ ಅತ್ಲಗಿಂದ ದನಾಹೊಡ್ಕಂಡ್ ಹೋದ. ಇಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಬರ್ಬೇಕು ಬಿಡೋ ಮಾರಾಯ<br />ಅಂದು ತೊರಿ ದಾಟ್ಸೆ ಬಿಟ್ಟೆ. ಚ್‌ಕ್ಕಡಿ ಹೋಗ್ತಾನೇ ಇತ್ತು.ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಮೇಲೆ ಎತ್ತು ಎತ್ತೆತ್ಲಗೊ ಜಗ್ಗಾಕ್ ಶುರು <br />ಮಾಡಿದ್ವೂ , ಅವಕ್ಕ್ ಗೊತ್ತಾಗ್ ಹೋಗಿತ್ತು ಹತ್ರ ಎಲ್ಲೋ ಹುಲಿನೊ, ಚಿರ್‍ತೇನೋ ಐತಿ ಅಂತ. " ಮುಂದುವರೀತಿದ್ದ<br />ಮಾತಿಗೆ ತಡೆಯೊಡ್ದಿದ ರಂಗ " ಅವಕ್ಕ್ ಹೆಂಗ ಗೊತ್ತಾಕತೀ"<br />"ಈಗ ಜೊರಾಗಿ ಬರ್ತಾ ಐತಲ್ಲ ಈ ಜಿಡ್ಡು ವಾಸ್ನೆ, ಎತ್ತಿಗೆ ತುಂಬಾ ದೂರ್ದಿಂದ್ಲೇ ಗೊತ್ತಾಗ್ ಹೊಗ್ತತೀ.<br /> ಅಷ್ಟೋತ್ತಿಗೆ ನಾನು ನನ್ನ್ ಬಂದೂಕು ತಯಾರ್ ಮಾಡ್ಕಂಡ್ ಬಿಟ್ಟೆ. ಇದ್ದಕಿದ್ದಹಂಗ ದೂರದ್ ಪೊದೆಯೊಳ್ಗ<br />ಸಟಸಟ ಅಂತ ಶಬ್ದ ಬಂತು, ಎತ್ತು ನಿಂತ ಬಿಟ್ವು. ಒಂದ ಕ್ಷಣದಾಗ ಪೊದೆ ಇಂದ ದೈತ್ಯ ಗಾತ್ರದ ಈ ಮೃಗ<br />ಹೊರಬಂತು, ನೋಡಿ ದಂಗಾಗಿ ಹೋದೆ, ಆದ್ರೂ ದೈರ್ಯ ತಗೊಂಡು ನಿಶಾನಿ ಇಟ್ಟು ಹೊಡ್ದೇ ಬಿಟ್ಟೆ..<br />ಈ ಸರೀನು ಗುರಿ ತಪ್ಲಿಲ್ಲ, ತಲಿ ಹೊಕ್ಕ ಆ ಗುಂಡಿಗೆ ಹುಲಿ ಒಂದೇ ಸಲ ಜೊರಾಗ್ ಗರ್ಜಿಸಿ ಮಲ್ಗೇ ಬಿಟ್ತು.<br />ಅದೇ ಗರ್ಜನೆ ರಾಮಣ್ಣಗೂ ಕೇಳ್ಸಿರ್ಬೆಕು ಅದನ್ನ ಅವ ಹೆಳ್ಯಾನೆ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದ ನಡೆದಿದ್ದೇ ದೊಡ್ಡ ರಾಮಾಯಣ. <br />ಎತ್ತು ಹೆದ್ರಿ ದಿಕ್ಕಾಪಾಲಾಗಿ ಒಡ್ಬಿಟ್ವು.ಅವ್ನ್ ಹಿಡ್ಕೊಂಡ್ ಬಂದು ಮರಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿ ಹಾಕಿ. ಅಲ್ಲೇ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಈ ಪ್ರಾಣಿನ ಚಕ್ಕಡಿಗೆ ಹೇರಿ<br />ಮತ್ತೆ ಎತ್ತು ಕಟ್ಟದ್ರೊಳಗ ಹೆಣ ಬಿದ್ ಹೋತು. ಎಲ್ಲ ಮುಗ್ಸ್‌ಕೊಂಡು ಗಾಡಿ ಹೊಡ್ಕಂಡು ಬರ್ತಾ ಇದ್ದೆ ಎದುರಿಗೆ ನೀವ್ ಸಿಕ್ರಿ."<br />ಮೆಲ್ಲನೆ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಬಂಡಿ ಊರಿನ ಅಗಸೆಗೆ ಬಂದು ಇದ್ದ ನಾಲ್ಕಾರು ಮನೆಗಳ ದಾಟಿ ಮನೆ ಸೇರಿತ್ತು.<br />ಮನೆ ಅಂಗಳ ದಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದ ಕೆಲವು ಮಂದಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು. ಇಹಲೋಕ ತೊರೆದಿದ್ದ ಹುಲಿರಾಯನನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಎತ್ತಿಟ್ಟು, <br />ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಗಾಂಗಗಳನ್ನು ಅವ್ರ್ವರ ಧಾಟಿಯಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೊನೆಯ ಜಾವದ ವರೆಗೂ ಅದೇ ನಡೆದಿತ್ತು.<br />ಬೆಳಗಾದ ಮೇಲೆ ಹೊಲೆಯ ದರ್ಮ ನಿಂದ ಮರಣೋತ್ತರ ಪರೀಕ್ಷೆ ನಡೆಸಿ, ಬಂದ ಚರ್ಮವನ್ನು ಅದ್ಯಾವುದೋ ಮಠದ ಸ್ವಾಮಿಜಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದರು, ಉಗುರು, ಕೂದಲು<br />ಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಹಂಚಿಕೊಂಡರು..."<br /> ಅಜ್ಜಿ ತನ್ನ ಗಂಡ ಮಾಡಿದ ಬಗ್ಗನ ಬೇಟೆಯನ್ನು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿ ಕುತೊಹಲದಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ ನಾನು ನಿದ್ರಾದೇವತೆಗೆ<br />ಶರಣಾಗಿದ್ದೆ...........<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1242207544958611071-2687956583421339587?l=tejaswi-m.blogspot.com' alt='' /></div>Tejaswihttp://www.blogger.com/profile/05425001320498359416noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1242207544958611071.post-82679848507996933962007-10-07T06:28:00.000-07:002007-10-07T06:40:34.378-07:00ಆಗ ತಾನೇ ಬಂದ ಮಿಸ್ ಕಾಲ್ ಗೆ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿ ಕಿವಿಗೆ ಮೊಬೈಲ್ ಹಿಡಿದು ಕೆಲಸ ಮುಂದುವರಿಸಿದ್ದೆ.<br />"ತೆರೇ ಮೆರೇ ಬೀಚ್ ಮೇ... ಕೈಸಾ ಹೈ ಎ ಬಂಧ ನ್ ... ಆಂಜಾನಾ" ಎಂದು ಗುನುಗುತ್ತಿದ್ದ ಮೊಬೈಲ್<br />ಸುಮಾರು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಕೇಳಿದ ಆ ಹಾಡಿನಲ್ಲಿ ತೇಲುವoತೆ ಮಾಡಿತ್ತು. ಎಸ್ಪಿಬಿ ಅವರ ದ್ವನಿ ಮತ್ತು ಆ ಹಾಡಿನ<br />ಆಳ ಬೇರೊಂದು ಲೋಕಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದಿತ್ತು. "ಯಾರಿದು, ನಾ ವೀಣಾ ಅಂತ , ಯಾರ್ಬೇಕಿತ್ತು ..?" ಅತ್ತ ಕಡೆ<br />ಇಂದ ಬಂದ ಆ ಹುಡುಗಿಯ ದ್ವನಿ ರಸಮಯವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಡಿನ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ನುಂಗಿಹಾಕಿತ್ತು.<br />" ಈ ನಂಬರ್ ನಿಂದ ಮಿಸ್ ಕಾಲ್ ಬಂತು, ಅದ್ಕೆ ಮಾಡ್ದೇ, ಯಾವ್ ವೀಣಾ ಗೊತ್ತಾಗ್ಲಿಲ್ವಲ್ಲ"<br />ಎಂದೆ. ಹುಡುಗಿಯರ ಗುಂಪಿನ ಪಿಸುಪಿಸು ಮಾತುಗಳ ಮಧ್ಯದಿಂದ ಬಂದ ಅದೇ ದ್ವನಿ "ಓ ಅದಾ.. ಸಾರಿ ಕಣ್ರೀ,<br />ನಂ ಫ್ರೆಂಡ್ ನಂಬರ್ ಗೆ ಹೋಡೀಲಿಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ನಿಮ್ ನಂಬರ್ ಹೊದ್ದಿದಾಳ್ ನಂ ಫ್ರೆಂಡ್, ಸಾರಿ ಕಣ್ರೀ, ಆಯ್ತಾ"<br />ಅಂದಳು. "ಈಟ್ಸ್ ಓಕೇ, ನಾಟ್ ಏ ಪ್ರಾಬ್ಲಮ್" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಕಾಲ್ ಕಟ್ ಮಾಡಿದೆ. ಯಾವ್ದೋ ರಾಂಗ್ ನಂಬರ್ ಪೇಶೆಂಟ್<br />ಇರ್ಬೇಕೆಂದು ಅನ್ಕೊಂಡು ನಂ ಕೆಲ್ಸ ಮುಂದುವರಿಸಿದೆ.<br />ಏನೋ ಸುಟ್ಟ ಬೆಕ್ಕಿನ ತರ ನನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಸುತ್ತುತ್ತಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಟೀಮ್ ಲೀಡರ್ "ತೇಜು , ತುಂಬಾ ಕ್ರಿಟಿಕಲ್ ಇದೆ ರೀ,<br />ಇವತ್ತು ಮುಗಿಸ್ಲೆಬೆಕು, ಇಲ್ಲಾಂದ್ರೆ ಆ ಮೈಕಲ್ ನನ್ನ ತಲೆ ತಿಂತಾನೆ" ಪ್ರಪಂಚದ ಯಾವ್ದೋ ಮೋಲೆಯಲ್ಲಿ<br />ಕುಂತ ಮೈಕಲ್ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾ ನನ್ನ ತಲೆ ತಿಂತಾ ಇದ್ದ. ಇನ್ನೂ ತುಂಬಾ ಇದೆ ರೀ ತೊನ್ದ್ರೆ ಇಲ್ಲ ರಾತ್ರಿ ಒಳಗೆ ಮುಗಿಸ್ತಿನಿ"ಎಂದ ಮಾತಿಗೆ<br />ಟೀಮ್ ಲೀಡರ್ ನಗುಮೊಗ ದಿಂದ ಹೊರಟುಹೋದ. ಇದ್ದ ಕೆಲಸ ಮಾತ್ರ ಎರಡು ಮೊರು ತಾಸಿನದ್ದು.<br />ಆಗಾಗ ಬಂದು ತಲೆ ತಿಂತಾ ಇದ್ದ ಟೀಮ್ ಲೀಡರ್ ಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮಯ ಹೇಳಿ ಅವನು ಬರಬಹುದಾದಂತ,<br />ಬಂದು ತಲೆ ತಿನ್ನುವ ಸಮಯವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಗಳಿಸಿದ್ದೆ. ಕೆಲಸ ಮುಂದುವರೆದಿತ್ತು, ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ<br />ಅದೇ ನಂಬರ್ ನಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಮಿಸ್ ಕಾಲ್ , ತೆಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳದೇ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನನಾಗಿದ್ದೆ.<br />ಮಗದೊಮ್ಮೆ ಬಂದ ಕಾಲ್ ಮಿಸ್ ಆಗದೇ ರಿಂಗಣಿಸುತಿತ್ತು. ಈ ಸಾರಿ ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಗದರಿಸಲೆಂದೇ<br />ಕಾಲ್ ರಿಸಿವ್ ಮಾಡಿದೆ."ಹೆಲೋ, ಸಾರಿ ಕಣ್ರೀ" ಮೊದಲನೆ ಸಾರಿ ಕೇಳಿದ ಅದೇ ದ್ವನಿ ಆದರೆ ಗುಂಪು<br />ಹುಡುಗಿಯರ ಪಿಸುಮಾತು ಅಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ." ನಾನೇ ಮಿಸ್ ಕಾಲ್ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು, ಯಾವ್ ಫ್ರೆಂಡು ಅಲ್ಲ.<br />ಸುಮ್ಮನೇ ಹಾಗೆ ಒಂದು ನಂಬರ್ ಡೈಯಲ್ ಮಾಡಿದೆ ನಿಮ್ಗೆ ಬಂದಿದೆ" ಎಂದಳು.<br />"ಹೆಲೋ, ತಲೆ ತಿಂಬೇಡಿ, ನಂಗೆ ತುಂಬಾ ಕೆಲ್ಸ ಇದೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ಕಾಲ್ ಕಟ್ ಮಾಡಿ ಇಲ್ಲಾಂದ್ರೆ ನಾನೇ ಕಟ್ ಮಾಡ್ತೀನಿ"<br />ಎನ್ನಲು" ಏನ್ರೀ, ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮೊಬ್ರಿಗೆ ಕೆಲ್ಸ ಇರೋ ಹಾಗೆ ಆಡ್ತಿರಲ್ಲ, ನಾ ಹೇಳೋದ್ ಸ್ವಲ್ಪ ಕೇಳಿ" ಎಂದಿತು ಆ ದ್ವನಿ.<br />ಒಳ್ಳೇ ಕಥೆ ಆಯ್ತಲ್ಲ ಮಾರಾಯ, ತೀರಾ ಪರ್ಸನಲ್ ಆದ ಮೊಬೈಲ್ ಗೆ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿ ನಂಗೆ ಗದರ್ಸೋದಾ, "ಓಕೇ, ಆಗ್ಲೀ ಹೇಳೆ<br />ಬಿಡಿ ಎನ್ ನಿಮ್ ಕಥೆ"ಕುತೊಹಲದಿಂದ ಕೇಳಿದೆ." ರೀ ನಂ ಹೆಸ್ರು ವೀಣಾ ಅಲ್ಲ, ನನ್ನ ಹೆಸ್ರು ರೂಪ ಅಂತ, ಗೂಕಾಕ್ ನಿಂದ ಮಾಡ್ತಿರೋದು<br />, ನಾನು ಬಿ ಎಸ್ಸಿ ಒದ್ತಾಇದಿನಿ, ಕಾಲೇಜ್ ಹಾಸ್ಟಿಲ್ ನಲ್ಲಿ ಇರೋದು, ಆಗ ಮಾತಾಡ್ಟೀದ್ನಲ್ಲ ನಂ ಜೊತೆ ಫ್ರೆಂಡ್ಸೂ ಇದ್ರು, ನಂಗೆ ಇವತ್ತು<br />ಫೈನಲ್ ಎಗ್ಸಾಂ ಮೂಗೀತು, ನಾಳೆ ಎಲ್ರೂ ಮನೆಗೆ ಹೋಗ್ತಾ ಇದೀವಿ ಸುಮ್ನೇ ತಮಾಷೆಗೆ ಅಂತಾ ಒಂದ್ ನಂಬರ್ ಹೊಡೆದ್ವಿ ಅದು ನಿಮ್ಗೆ ಬಂತು<br />ರಿಯಲೀ ನಿಮ್ ವಾಯ್ಸ್ ಇಷ್ಟ ಆಯ್ತು , ನೀವೇನ್ ಮಾಡ್ತಿರೋದು..??"ಅಂದಳು. ಇವಳಜ್ಜಿ ಎಗ್ಸಾಂ ಮುಗಿದಿದೆ ಮಾಡಕ್ಕೆ ಕೆಲ್ಸ ಇಲ್ಲ ಸುಮ್ನೇ ತಲೆ<br />ತಿನ್ ತಾಳೆ. ಇವ್ಳಿಗೆ ಬುದ್ದಿ ಕಳಿಸ್ಲೆ ಬೇಕು ಅನ್ಕೊಂಡು ಏರಿದ ದನಿಯಲ್ಲಿ "ಹೆಲೋ ಇದು ರಾಜೇಂದ್ರ ಅಂತ, ಬೆಂಗಳೂರಿಂದ, ನಂದು ದುಡ್ಡಿಗೆ<br />ಮನುಷ್ಯರನ ಕೊಲ್ಲೊ ಬಿಸಿನೆಸ್ಸು, ಇನ್ನೊಂದ್ಸಾರಿ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿ ತಲೆ ತಿಂದ್ರೆ ನಿಂಗೂ ಶಿವನಪಾದ ಸೇರ್ಸ್ತೀನಿ"ಎಂದೆ.<br />"ರೀ ಸುಮ್‌ನ್ನೀರ್ರಿ ಸಾಕು, ನಿಮ್ ವಾಯ್ಸ್ ಹೇಳುತ್ತೆ ನೀವು ಅಂತಾವ್ರಲ್ಲಾಂತಾ, ನಿಜ ಹೇಳಿ"ಮತ್ತದೆ ತಿರುಗದರಿಕೆ.<br />"ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡು ತಾಯೀ, ನಾನು ಸಾಫ್ಟ್‌ವೇರ್ ಇಂಜಿನಿಯರ್, ಕೆಲ್ಸ ತುಂಬಾ ಇರುತ್ತೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ತಲೆ ತಿನ್ ಬೇಡ"ಎಂದು ಅಂಗಲಾಚಿದೆ.<br />"ಹಾಗ್‌ಬನ್ನಿ ದಾರಿಗೆ, ನಂಗೆ ನಿಮ್ಮ ಫ್ರೆಂಡು ಆಗ್‌ಬೇಕು ಅನಿಸಿತು ಅದ್ಕೆ ತಿರುಗಿ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿದೆ ದಯವಿಟ್ಟು ತಪ್ಪು ತಿಳ್ಕೊಬೇಡಿ,<br />ಈ ಹಾರ್ಡ್‌ವೇರ್-ಸಾಫ್ಟ್‌ವೇರ್ ಅಂತಾರಲ್ಲ ಹಂಗಂದ್ರೆ ಏನ್ರೀ..?"ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಸುರಿಮಳೆಗೆ ಪೀಟಿಕೆ ಇಟ್ಟ ಹಾಗೆ ಕೇಳಿದಳು."ಮೇಡಮ್, ನಿಮ್ಗೆ ಅದೆಲ್ಲ ಈಗ್ಲೇ ಅರ್ಥ ಆಗಲ್ಲ, ಸಿಂಪಲ್ ಆಗಿ ಹೇಳ್‌ಬೇಕಂದ್ರೆ ನೀವು ಮಾತಾಡ್ತೀದಿರಲ್ಲ ಮೊಬೈಲ್ ಅದು ಹಾರ್ಡ್‌ವೇರ್<br />ಅದರ ಎಲ್ಲ ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡೋಕ್ಕೆ ಒಳಗೆ ಇರೋ ಕೋಡ್ ಸಾಫ್ಟ್‌ವೇರ್" ಎಂದು ಮೋಟುಕು ಗೋಳಿಸಿದೆ. ತೀರಾ ಮುಗ್ಡತೆ ಇಂದ ಬಂದ<br />ಹಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾ ಸುಮಾರು ಮುಕ್ಕಾಲು ಗಂಟೆ ಕಳೆದು ಹೋಗಿತ್ತು. ತನ್ನ ಊರಿನ ಬಗ್ಗೆ, ತನ್ನ ಪರಿವಾರದ ಬಗ್ಗೆ<br />ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳ ತೊಡಗಿದಳು. ಕೆಲಸದ ನೆಪ ಹೇಳಿ ಕಾಲ್ ಕಟ್ ಮಾಡಿದೆ. ಇದ್ದ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ಮನೆ ಸೇರಲು ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣಕ್ಕೆ<br />ಬಂದೆ. ಕುರಿ ನುಂಗಿದ ಹೆಬ್ಬಾವಿನಂತೆ ಬಂದ ಬಿಎಂಟಿಸಿ ಬಸ್ ಏರಿ ಮನೆ ಸೇರಿದೆ. ತುಂಬಿದ್ದ ಆ ಬಸ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಜೇಬುಗಳ್ಳನ ಕೈ ಚಳಕಕ್ಕೆ<br />ಮೊಬೈಲ್ ಶರಣಾಗಿದ್ದುದು ನನ್ನ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಮೊಬೈಲ್ನಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ್ದ ಆ ಮಿಸ್ ಕಾಲ್ ನಂಬರ್ ಗೇಲಿ ಮಾಡುತಿತ್ತು.<br />98860... ಅಲ್ಲ 99860..ಅಲ್ವೇ ಅಲ್ಲ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1242207544958611071-8267984850799693396?l=tejaswi-m.blogspot.com' alt='' /></div>Tejaswihttp://www.blogger.com/profile/05425001320498359416noreply@blogger.com351tag:blogger.com,1999:blog-1242207544958611071.post-88878893541854242952007-09-26T07:40:00.000-07:002007-10-07T06:33:22.724-07:00<span style="font-family:verdana;">ವಯಸು ಕಳೆದೆ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು..<br />ನಡೆದ ಘಟನೆ ಸಾವಿರಾರು...<br /><br />ಇರಲಿ ಎಂದು ಕಟ್ಟಿ ಇಟ್ಟೆ<br />ನೂರಾರು ನೆನಪು ಮನದಲೀ<br />ಮರೆವು ಎಂಬ ಸಹಜ ಗುಣಕೆ<br />ಬಲಿಯಾದ್ವೂ ಕೆಲವು ಕ್ಷಣದಲೀ.<br /><br />ತಿರುಗಿ ತಿರುಗಿ ಹುಡುಕಿ ಹಿಡಿದೆ<br />ಮನಕೆ ಸಿಕ್ಕ ಕೆಲವನು.<br />ಬರೆವ ತಂತ್ರ ಬಳಸಿ ನಿಂತೆ<br />ಓಡಿಸಲು ಆ ಮರೆವನು.<br /><br />ಬಂದು ಹೋದ ನೆನಪುಳನೆ<br />ಗೀಚಿದಿಲ್ಲೆ ನಿಮ್ಮಾಣೆ<br />ಓದುಗ ಮಿತ್ರ, ಬರುವ ಪಾತ್ರ<br />ನಿಮಗಿದೋ ಸಮರ್ಪಣೆ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1242207544958611071-8887889354185424295?l=tejaswi-m.blogspot.com' alt='' /></div>Tejaswihttp://www.blogger.com/profile/05425001320498359416noreply@blogger.com5